لاله وش

 

   عشق ودوستی روز خاصی را نمی طلبد ! وهمواره روزدل انگيز

   عشق است ! چه خوب است که با فروتنی و تواضع وگذشت /

   صميمانه وبی ريا نسبت بهمه عشق بورزيم !

   به بهانه روز <سپندارمذگان > يا بقول فرنگی ها : < والنتاين >

   پست اين هفته ام را به يکی از اشعار دلنشين هرمز مميزی -

   اختصاص ميدهم  !      اميد که از خواندش لذت ببريد :

            لاله وش روئيدی ودر کنج دل باغم زدی

                            لاله رو با سرخی عشقت چنين داغم زدی

            در نگاهت رنگ گلگون می گل کرده است

                            جرعه ای از اين می گلون تو بر جامم زدی

            از چراغی سبز می رفتم روان تا خانه ام

                             با چراغ سرخ چشمانت چنين راهم  زدی

           قصه غارتگر عشق  قديمی خو انده ای ؟

                            راز آن آتش که شب برخرمن جانم زدی ؟

          چون پرستو آشيان بر طاق ايوان کرده ای

                            تاج عشقی آتشين بر گوشه بامم زدی !

           گفته بودم عاشقانه من نميگويم دگر

                            يک غزل با سرخی گل را / به گلدانم زدی

           بشنو از نی وز جدائيهای او در مثنوی

                            نغمه ها بر ربع و اطلال / دل زارم زدی

            ميدويدم مست طاووست بگيرم بر دو دست

                            مست طاووست بنازم  طعنه بر پايم زدی

                                                              < هرمز مميزی >

         

  

/ 58 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
یه رهگذر(الف -ناظمی)

سلام عزیز .حالت چطوره . ممنون ازحضورت . آرامش را باید دروجود پنهان وجود خودتان بیابید . چون آرامشی جزآن برای آدمی وجود ندارد. بازممنون

North Star

با چند روز تاخير روزتان مبارک و اميد که عشق در لحظه لحظه های زندگی مان ريشه بدواند .

nazanin

سلام دوست عزيزم....حق با شما بودد..من دوباره می نويسم...منتاها در يه جای جديد با دوستم زهرا اپ ميکنم...ادرسشو نوشتم...خوشحال ميشم اگه دوباره بيای پيشم

رضا

این روح سرگردان در کجا خواهد آسود؟ این همای مهاجر درقله کدام قاف آشیانه خواهد گزید ؟ این روح زخم خورده به کجا مرهمی خواهد یافت؟... بیایید دردهای مشترکمان را با هم واگویه کنیم ،سرگشتگی مان را با هم به آواز بر خوانیم ،از جان به هم افتیم و به جانانه بگرییم ، شاید کور سوی هدایتی تابیدن گیرد و التهاب روح تبناک التیام یابد ؛ شاید... میزبان لحظه هاتان خواهم بود اگردر خانه ام میهمان شوید. بدرود.

مجتبی.م

سلام: تازه های ادبی به روز شد. در خدمت دوستان هستیم/ یاعلی

maman-khanoomi

سلام ای عزیز خوبی ؟اومدم واسه عذرخواهی اخه تو پست قبلیت اشتباه اومدم وبا اسم دخترم واسه ات کامنت گذاشتم تازه امروز متوجه اشتباهم شدم وشرمندم اخه بدی سیستم مشترک اونم با بچه ها ومن بی دقت همینه دیگه بازم ببخش موفق باشی خانومی

zahra

شما به هر چه که خوبست ماه می گوئيد****بيا که امشب ماهست و دهر رنگ اميد

من و همسرم

دقيقا همينطور است كه فرموديد .... عشق در ثانيه ها جريان دارد نه در روز ها ... شعر زيبايتان را خواندم ... زيبا و موزون

رهگذر

وبلاگ بسيار جالبی داريد تبريک می گوييم شعر دنيای بزرگی است که در آن هر گونه که بخواهی زندگی می کنی و شاعری دروازه ورود به اين دنياست هر چند که تماشای دنيای ديگران نيز خالی از لطف نيست